نمايي از صنعت گاز ايران (در سال 1381)

بدضعیفمتوسطخوبعالی (2٫33 از 5)
Loading...

در اين مقاله به صورت خلاصه، وضعيت صنعت گاز ايران مورد بررسي قرار مي گيرد

از نوشته هاي تاريخ نويسان کهن چنين برمي آيد که ايرانيان در استفاده از گاز و ديگر مشتقات نفتي بر ديگر اقوام جهان پيشي داشته اند. به عنوان مثال وجود بقاياي آتشکده ها و معابد نظير آتش جاوداني نزديک کرکوک که به مشعل بخت النصر مشهور بود، در نزديکي مخزن گاز طبيعي قرار داشت. همچنين معابد زرتشتيان در نزديکي مسجد سليمان و روايات تاريخي از آتشکده آذرگشسب در آذربايجان، همگي گواه همين مدعاست. ايرانيان باستان بنا به اقتضاي فرهنگ مذهبي خويش وجود آتش را گرامي مي داشتند. و در جهت پايداري آن مي کوشيدند. در فلات مرکزي و جنوبي ايران و در مناطقي که جنگلهاي انبوه وجود داشت براي روشن نگاه داشتن آتش مقدس از امکانات ديگري به جز چوبهاي جنگلي استفاده مي بردند و طبيعت اين مناطق با ذخاير فراوان زير زمين اين تلاش را آسان مي نمود.

تولد صنعت گاز طبيعي

اساس و مبناي صنعت گازي که در آمريکا و اروپا به وجود آمد گاز طبيعي نبود، بلکه گازي بود که در اثر حرارت دادن به زغال سنگ ايجاد مي شد. اين گاز زغال سنگي (گاز شهري) که براي روشنايي مورد استفاده قرار مي گرفت، روش زندگي مردم را در اوايل قرن هجدهم دگرگون ساخت. ساعات کار و فعاليت کارخانه ها افزايش يافت و مردم نيز توانستند در هنگام شب بدون استفاده از شمع گران قيمت و خطرناک، از روشنايي استفاده ببرند و متعاقب آن در منازل خود روزنامه و کتاب بخوانند.

سرانجام يک مخترع اسکاتلندي به نام ويليام مرداک نخستين کسي بود که دريافت از گاز به عنوان يک منبع انرژي مي توان آسان تر از زغال سنگ استفاده کرد. زيرا هم امکان انتقال آن از طريف لوله کشي وجود داشت و هم آنکه به راحتي قابل کنترل بود. در سال 1972 ويليام مرداک توانست با استفاده از انرژي گاز، روشنايي خانه خود را تأمين کند. و در سال1979 فردي به نام فيليپ لبون نخستين آزمايش خود را به روي گازي آغاز کرد که در اثر حرارت دادن خاک اره و زغال سنگ به دست مي آمد. وي روش تقطير گاز حاصل از چوب را به ثبت رساند. با اين وصف دولت فرانسه از پذيرش نظريه و ديدگاه فيليپ لبون در استفاده از گسترش نظام روشنايي گازي امتناع کرد تا اينکه در سال 1807 وينسور براي اولين بار روش ايجاد روشنايي گازي در خيابان هاي لندن را به نمايش گذاشت. در اوايل کار براي گازرساني از لوله هاي چوبي استفاده مي شد و به مرور لوله هايي مانند لوله توپهاي جنگي مربوز به نيروي درياي جايگزين آنها شد. در سال 1819 در لندن حدود 482 کيلومتر لوله کشي وجود داشت، که گاز مورد نياز حدود 50 هزار مصرف کننده گازي را تأمين مي کرد. در همين سالها فعاليت هاي مختلف براي استفاده از گاز در صنعت آغاز مي شود. هر چند ايرانيان در استفاده از گاز و ديگر مشتقات نفتي بر ديگر اقوام جهان پيشي داشته اند و همچنان که پيشتر اشاره کرديم وجود بقاياي آتشکده ها و معابدي که در نزديکي مخازن گاز طبيعي قرار داشته اند گواه اين مدعاست. اما نخستين اسناد تاريخي استفاده با برنامه از گاز در ايران به زمان قاجاريه و سلطنت ناصرالدين شاه مربوط مي شود. هنگامي که ناصرالدين شاه در سال 1873 ميلادي به لندن سفر کرده بود، چراغهاي گازي که روشني بخش معابر بودند، تعجب وي را برانگيخت و پس از بازگشت به ايران دستور احداث و استفاده از کارخانه چراغ گاز را صادر کرد. از سال 1908 ميلادي که نخستين چاه نفت ايران در مسجد سليمان به نفت رسيد، حجم زيادي از گازهاي همراه به علت بعد مسافت بين منابع توليد و نقاط مصرف و بالا بودن هزينه سرمايه گذاري و پايين بودن مصرف که تنها محدود به مناطق جنوب مي شد، سوخته و به هدر مي رفت اما تدريجا? که منابع نفت يکي پس از ديگري احداث و به بهره برداري مي رسيد، استفاده از گاز طبيعي براي تأمين سوخت و مصارف منازل سازماني در مناطق نفتخيز از جمله مسجد سليمان، آغاجاري، هفتگل و آبادان مورد توجه قرار گرفت و در کنار فعاليتهاي اصلي توليد، انتقال و پالايش نفت خام در نواحي جنوبي ايران، فعاليتهاي محدودي براي تهيه و به عمل آوردن گاز طبيعي توسط شرکتهاي عامل انجام مي شد.

در ايران، در ابتدا فقط نفت استخراج مي شد، در حالي که همراه آن مقدار زيادي گاز هم توليد مي گرديد. از 1910 تا دهه 1960 گازهاي توليد شده به همراه نفت عمدتا? سوزانده مي شد. در اوايل دهه 1990 طي قراردادي در مقابل احداث کارخانه ذوب آهن توسط روسيه در ايران، گازهاي همراه نفت استخراج شده با خط لوله به روسيه منتقل شد. در واقع، به مدت 50 سال اين گازها مي سوخت و استفاده اي از آن نمي شد. اما پس از آن و همزمان با صادرات به روسيه، براي اولين بار، گازهاي توليدي همراه نفت، در شيراز مورد استفاده قرار گرفت. در واقع، کارخانه سيمان شيراز اولين کارخانه اي بود که گازي شد و به تدريج گازکشي به ساير شهرهاي ايران شکل گرفت. بدين ترتيب، گازي که 50 سال مي سوخت و هدر مي رفت، وارد شبکه گاز رساني کشور و خانه هاي مردم گرديد. اين وضعيت تا زماني که ميادين مستقل گازي کشف نشده بودند و گاز تنها از ميادين نفتي استخراج مي شد، طبيعي بود. اما با کشف ميادين مستقل گازي نظير کنگان و پارس، ضروري بود تا اين تفکيک مسئوليت ها در مورد استخراج گاز بين شرکت ملي نفت و شرکن ملي گاز انجام شود. به عبارت ديگر، بايد شرکت ملي نفت مسئول توليد، استخراج، تجارت و صادرات نفت و شرکت ملي گاز، مسئول توليد، تجارت و صادرات گاز باشد.
در حدود 40 سال قبل سياستهاي شرکت ملي نفت ايران موجبات فني و اقتصادي را براي مهار کردن گازهاي همراه و جمع آوري و پالايش، انتقال و فروش آنها فراهم آورد. پس از مطرح شدن بحث فروش گاز به خارج، مطالعات گسترده اي انجام شد و پروژه خط لوله سراسري اول موسوم به IGATI اجرا و بهره برداري شد. به سبب آنکه ضرورتا مي بايست کليه امور مرتبط به گاز در يک سازمان متشکل مي شد تا پاسخگوي مسئوليت ها و اهداف آينده باشد و علاوه بر آن توافق کلي که در زمينه توسعه همکاري هاي اقتصادي بين ايران و شوروي سابق در سال 1344 صورت گرفت و منجر به امضاء پروتکلي در دي ماه همان سال شد زمينه صدور گاز مطرح و تأسيس شرکت ملي گاز ايران در اسفند ماه 1344 تصويب و به مورد اجرا گذاشته شد هم اکنون اين شرکت يکي از چهار شرکت اصلي وزارت نفت است که رياست مجمع عمومي آن به عهده رئيس جمهور و رياست هيأت مديره اش به عهده وزير نفت مي باشد.

.

ذخاير نفت و گاز ايران در سال 81 معادل 270 ميليارد بشكه معادل نفت خام برآورد گرديده است كه 37 درصد ان به نفت خام و 63 درصد آن به گاز طبيعي اختصاص يافته است.
48 درصد در مناطق خشكي مي باشند. منابع و ذخاير گاز طبيعي ايران عمدتا در مناطق جنوبي كشور و در نزديكي آبهاي خليج فارس قرار گرفته اند.
توليد گاز طبيعي در جهت پاسخگويي به تقاضاي داخلي و يا صادراتي عمدتا از منابع گازي مستقل انجام مي گيرد و گازهاي همراه توليدي از منابع مشترك نفت و گاز عمدتا جهت تزريق به ميادين نفتي مورد استفاده قرار مي گيرند. بهره گيري از مزيت نسبي گاز طبيعي در جهت تامين انرژي داخل كشور و نيز گسترش برنامه هاي مبادلات بين المللي گاز طبيعي در راستاي ارتقاي جايگاه ايران در بازارهاي بين المللي از اهداف مهم و استراتژيك صنعت گاز كشور در آينده بشمار مي رود.
با توجه به روند مصرف گاز طبيعي در كشور سهم گاز طبيعي در سبد انرژي مصرفي كشور از 26 درصد در سال 1370 به 46 درصد در سال 80 افزايش يافته است ( و در مقابل سهم فراورده هاي نفتي در اين دوره از 64 درصد به 47 درصد كاهش يافت ) رشد مصرف گاز طبيعي در ايران در طي دهه اخير همواره بيش از رشد مصرف جهاني گاز بوده است. مصرف گاز طبيعي در ايران در طي دهه 70-80 از متوسط رشد سالانه اي به ميزان 12 درصد برخوردار بوده است و اين امر در حالي است كه مصرف جهاني گاز در اين دوره تنها داراي رشد سالانه اي به ميان 1.8 درصد مي باشد.
در راستاي تحقق سياست جايگزيني گاز با ساير حاملهاي انرژي تلاشهاي گسترده اي جهت توسعه هر چه بيشتر سيستم گازرساني در كشور انجام گرفته است شركت ملي گاز ايران از طريق ايجاد سيستم گازرساني در بسياري از مناطق مختلف كشور عهده دار تامين اين هدف مي باشد.
ويژگيهاي سيستم گازرساني در كشور متاثر از ويژگيهاي خاص جغرافيايي ميادين نفت و گاز است و لذا با توجه به اين امر در حال حاضر ايران از يك سيستم بهم پيوسته گسترده گازرساين برخوردار مي باشد توسعه اين سيستم در جهت تحقق و هدف جايگزيني گاز با سبد حاملهاي انرژي و در راستاي تامين امنيت عرضه انرژي همچنان در برنامه هاي آينده شركت ملي گاز ايران مد نظر خواهد بود.

پالايش گاز طبيعي
ظرفيت پالايش و نم زدائي گاز طبيعي ايران با برخورداري از متوسط رشد سالانه 9 درصدي در دهه اخير در سال 1380 به 211 ميليون متر مكعب در روز رسديه است . با توجه به تمركز قابل ملاحظه ميادين گاز كشور در مناطق جنوبي امكانات پالايشي و نم زدائي كشور نيز عمدتا در اين ناحيه مستقر مي باشند.
پالايشگاه بيد بلند با ظرفيت 22/5 ميليون متر مكعب در روز پالايشگاه فجر با ظرفيت 110 ميليون متر مكعب در روز و پالايشگاه سرخون با ظرفيت 7/1 ميليون متر مكعب ظرفيت نم زدائي در مناطق جنوبي و پالايشگاه شهيد هاشمي نژاد با ظرفيت 44.5 ميليون متر مكعب در روز در شمال شرق كشور از جمله مهمترين تاسيسات پالايشي كشور به شمار مي روند.
بر اساس پيش بيني هاي انجام شده در برنامه پنج ساله توسعه ظرفيت پالايش و نم زدائي گاز كشور در سال 1383 با متوسط رشد سالانه به ميزان 18 درصد به 345 ميليون متر مكعب در روز خواهد رسيد. برخي از طرحهاي پالايشي كه طي برنامه پنجساله سوم توسعه به اجرا درخواهد امد به شرح زير است:
– احداث پالايشگاه عسلويه به ظرفيت 75 ميليون متر مكعب در روز جهت بهره برداري از فازهاي 1 و 2 و 3 پارس جنوبي كه در حال حاضر در دست اقدام است و بهره برداري از فازهاي 2و3 انجام گرفته و فاز 1 تا انتهاي سال به بهره برداري خواهد رسيد.
– احداث پالايشگاه ديگري در عسلويه به ظرفيت 50 ميليون متر مكعب در روز جهت بهره گيري از فازهاي 4 و 5 پارس جنوبي در دست اقدام مي باشد و اين طرح در سال 1384 به بهره برداري خواهد رسيد.
– احداث پالايشگاه دوم بيدبلند به ظرفيت 56 ميليون متر مكعب در روز به منظور پالايش گازهاي حوزه پازنان ، گچساران و بي بي حكيمه اين طرح در سال 1384 به بهره برداري خواهد رسيد.
– احداث پالايشگاه پارسيان ( فاز اول ) به ظرفيت 55 ميليون در روز كه در سال 84 به بهره برداري خواهد رسيد.
– احداث پالايشگاه پارسيان ( بخش اول از فاز دوم ) به ظرفيت 21 ميليون متر مكعب در روز كه در سال 81 به بهره برداري خواهد رسيد.
– احداث پالايشگاه پارسيان ( بخش دوم از فاز دوم ) به ظرفيت 20 ميليون متر مكعب در روز كه در برنامه پنجساله چهارم به بهره برداري خواهد رسيد.
– احداث پالايشگاه ايلام به ظرفيت 6.8 ميليون متر مكعب در روز جهت بهره برداري از منابع گازي تنگ بيجار اين پالايشگاه در سال 83 به بره برداري خواهد رسيد.
– احداث پالايشگاه گشوي جنوبي به ظرفيت 14 ميليون متر مكعب در روز كه در دست مطالعه مي باشد.

سيستم انتقال گاز طبيعي
سيستم انتقال گاز كشور شامل خطوط انتقال فشار قوي و ايستگاه هاي تقويت فشار گاز نيز طي دهه هاي اخير از افزايش قابل ملاحظه اي برخوردار بوده است. بطوريكه خطوط انتقال گاز كشور طي دهه اخر با متوسط رشد سالانه به ميزان 8.2 درصد در پايان سال 80 به 15.3 هزار كيلومتر رسيده است. ايران در حال حاضر داراي سه خط لوله اصلي فشار قوي سراسري (IGAT I&II&III) مي باشد و احداث خطوط چهارم و پنجم سراسري نيز در مرحله اجرا قرار دارد. ضمنا مطالعات مربوط به احداث خط ششم سراسري شروع شده است .
علاوه بر اين در مناطق شمال شرق و شمال غرب كشور نيز دو خط لوله فشار قوي سرخس-نكا- رشت-به قطر 36ً و 30ً و نيز خطوط انتقال گاز آذربايجان به اقطار 48ً و 30ً جهت انتقال گاز مورد نياز مناطق ياد شده و صادرات احداث گرديده اند.
در برنامه سوم توسعه كشور ( 83-79) احداث 5000 كيلومتر خط لوله فشار قوي جديد پيش بيني گرديده است و لذا با تحقق اين برنامه مجموع كل خطوط انتقال گاز كشور به 18300 كيلومتر خواهد رسيد.
برخي از پروژه هاي احداث خط انتقال در برنامه سوم توسعه بشرح زير است:
– احداث خط انتقال 56ً سوم سراسري بطول 870 كيلومتر
– احداث خط انتقال 56ً چهارم سراسري بطول 815 كيلومتر
– احداث خط انتقال 56ً پنجم بطول 500 كيلومتر
– احداث خط انتقال 48ًدوم آذربايجان بطول 440 كيلومتر
– احداث خط انتقال 36ً سرخس – مشهد بطول 145 كيلومتر
– طراحي ، خريد و احداث 30 ايستگاه تقويت فشار گاز با قدرت 2400 هزار اسب بخار

سيستم توزيع گاز طبيعي
سيستم توزيع گاز طبيعي ايران طي دهه اخير(1380-1370) از گسترش قابل ملاحظه اي برخوردار گرديده است.شبكه گذاري گاز طبيعي كشور در اين دوره با متوسط رشد سالانه اي به ميزان 10.3 درصد در پايان سال 1380 به 69 هزار كيلومتر رسيده است. انشعابات نصب شده گاز نيز در اين دوره از متوسط رشد سالانه اي به ميزان 10.4 درصد برخوردار بوده و در پايان سال 1380 به بيش از 3.72ميليون انشعاب افزايش يافته است.
سيستم توزيع گاز ايران تا پايان سال 1380 بالغ بر 392 شهر و 416 روستا را تحت پوشش قرار داده است و تا پايان سال 80 مجموع واحدهاي صنعتي و مصرف كننده عمده گاز طبيعي كشور به 3500 واحد و تعداد شهركهاي صنعتي گازرساني شده به 30 عدد رسيده است.
در اين سال 7/4 ميليون خانوار كشور ( معادل 32 ميليون نفر ) از مزاياي گاز طبيعي استفاده نموده اند. گازرساني به نيروگاهها همواره به عنوان يكي از سياستهاي مهم بخش انرژي بوده و در حال حاضر 36 نيروگاه كشور تحت پوشش گازرساني قرار گرفته اند.

مصرف گاز طبيعي
مصرف گاز طبيعي كشور در دهه اخير با متوسط رشد سالانه 11.9 درصد در سال 1380 به 67.8 ميليارد متر مكعب رسيده است بخش نيروگاهي تاكنون بزرگترين مصرف كننده گاز بوده است مصرف گاز اين بخش طي دهه اخير از متوسط رشد سالانه بيش از 10 درصد برخوردار بوده به طوري كه از 9.5ميليارد متر مكعب در سال 1368 به 25.5 ميليارد متر مكعب در سال 80 افزايش يافته است بر اساس پيش بيني هاي انجام شده در برنامه پنجساله سوم توسعه اقتصادي كشور در پايان اين برنامه مجموع كل مصرف گاز كشور به 92 ميليارد متر مكعب خواهد رسيد.
سهم گاز طبيعي در سبد مصرف انرژي نيروگاهي طي سالهاي اخير از افزايش قابل ملاحظه اي برخوردار بوده به طوري كه از 61 درصد در اغاز برنامه دوم توسعه به 76 درصد در سال 1380 رسيده است.
تركيب مصرف گاز طبيعي در سال 80 نشان مي دهد كه نيروگاهها باجذب 37.6 درصد از كل سبد مصرف گاز كشور بزرگترين بخش مصرف كننده بشمار مي روند. بخش خانگي ، تجاري و صنعت به ترتيب با دارا بودن سهمي به ميزان 33.3 درصد و 29.1 درصد از كل سبد مصرف گاز در مراتب بعدي قرار گرفته اند.

مبادلات تجاري گاز طبيعي
ايران در حال حاضر داراي دو قرار داد مبادلات گاز طبيعي با دو كشور همسايه تركمنستان و تركيه مي باشد. قرار داد واردات گاز از تركمنستان با حجم سالانه اي به ميزان حداكثر 8 ميليارد متر مكعب در سال 1374 به امضا رسيد و واردات گاز از سال 76 آغاز گرديده است.
واردات گاز ايران از تركمنستان با حجمي به ميزان 0.4 ميليارد متر مكعب در سال 1376 آغاز و در سال 1380 به 4.5 ميليارد متر مكعب رسيده است در طي دوره 1376 تا 1380 مجموع كل واردات گاز از تركمنستان 12.1 ميليارد متر مكعب بوده است در سال 1380 قريب 6 درصد از كل مصرف گاز كشور از طريق واردات تامين گرديده است.
قرارداد صادرات گاز به تركيه نيز از سال 75 با شركت بوتاش تركيه به امضا رسيد . حجم گاز تحويلي بر اساس اين قرار داد از 3 ميليارد متر مكعب در سال شروع و پس از سه سال به 7 ميليارد متر مكعب در سال افزايش يافته و به حداكثر 10 ميليارد متر مكعب در سال خواهد رسيد. در راستاي تحقق اين طرح خط لوله اي بطول 253 كيلومتر و قطر 40 اينچ در مسير تبريز به مرز بازرگان احداث گرديده است. صادرات گاز به تركيه از دوم بهمن ماه 1380 با حضور وزير محترم نفت و وزير انرژي و منابع طبيعي تركيه رسما اغاز گرديد بر اساس پيش بيين هاي انجام شده و در چارچوب مفاد قرار داد صادرات گاز ايران در سال 1381 به 1.3 ميليارد متر مكعب افزايش خواهد يافت.
شروع صادرات گاز ايران به تركيه نقطه عطفي در روابط تجاري ايران با بازارهاي بين المللي انرژي و گاز بشمار مي رود و اين امر از ابعاد اقتصاي ، سياسي و ارتباطات بلند مدت بين المللي از اهميت ويژه اي برخوردار مي باشد. تركيه در واقع پل ارتباطي ميان ايران و بازارهاي بالقوه گاز طبيعي در اروپا بشمار مي رود. مطالعات انجام شده نشان مي دهند كه تقاضاي گاز طبيعي منطقه اروپادر طي سه دهه اينده بطور فزآينده اي بيش از عرضه گاز اين منطقه خواهد بود و اين امر نشان دهنده تلاش بيشتر كشورهاي اين منطقه در جهت دستيابي به منابع جديدتر و تنوع سازي در منابع عرضه گاز و ايجاد امنيت عرضه در منطقه مي باشد. كشورهاي واقع در منطقه خاورميانه و خصوصاً ايران در اين ميان بعنوان بزرگترين پتانسيل هاي عرضه گاز به بازارهاي جهاني با فراهم نمودن زمينه مناسب مي توانند در طي دهه هاي اينده در اين منطقه مهم اقتصادي جهان ايفاي نقش نمايند.

طرح بيع متقابل در صنعت گاز
بر اساس مصوبات مجلس شوراي اسلامي در سال 1377 استفاده از تسهيلات بيع متقابل ( فاز اول جهت تسريع در گسترش عمليات گازرساني كشور اغاز گرديد افزايش 44 ميليون متر مكعب در روز ظرفيت پالايشي احداث بيش از 2000 كيلومتر خط لوله فشار قوي گاز طبيعي ،احداث 6 ايستگاه تقويت فشار به ظرفيت كل 376 هزار اسب بخار نصب 1.1 ميليون انشعاب جديد خانگي ( حدود 2 ميليون خانوار) گازرساني به 1800 واحد صنعتي از اهداف مهم تعريف شده در اين طرح بشمارمي رود.
تحقق اين طرح و جايگزين نمودن گاز طبيعي در سبد مصرف انرژي كشور علاوه بر ايجاد اشتغال در بخشهاي مختلف كشور قريب 1/3 ميليارد دلار در هر سال صرفه جوئي بهمراه داشته است و با تحقق كامل اين طرح دو ميليون خانوار كشور تحت پوشش سيستم گازرساني قرار گرفته اند. دستاوردهاي اين طرح بشرح زير بوده است:
– افزايش 1.5 ميليون مشترك جديد به سيستم گازرساني
– افزايش 2 ميليون خانوار گاز سوز( معادل 10 ميليون نفر جمعيت )
– افزايش مصرف سالانه گاز طبيعي به ميزان 20 ميليارد متر مكعب ( شامل 8.2 ميليارد متر مكعب در بخش خانگي – تجاري ، 8.6 ميليارد متر مكعب در بخش صنعت و 4.2 ميليارد متر مكعب در بخش نيروگاه)
بدنبال موفقيت نخستين طرح بيع متقابل گازرساني فاز دوم اين طرح نيز در سال 80 بررسي و در اسفند 80 به تصويب شوراي اقتصاد رسيد. بر اساس برنامه ريزي هاي انجام شده اين طرح طي پنج سال انجام خواهد شد.
اهم فعاليت هاي گازرساني در اين طرح بشرح زير مي باشد:
– افزايش ظرفيت پالايش گاز به ميزان 50 ميليون متر مكعب در روز
– احداث قريب به 4500 كيلومتر خط انتقال فشار قوي
– ظرفيت سازي جديد ايستگاه هاي تقويت فشار به ميزان 1.1 اسب بخار
با تكميل فاز دوم طرح بيع متقابل گازرساني مصرف گاز طبيعي كشور به ميان 25 ميليارد متر مكعب افزايش خواهد يافت ( 30 درصد در بخش نيروگاه ، 40 درصد در بخش صنعت و 30 درصد در بخش خانگي – تجاري) يكي از ويژگيهاي خاص صنعت گاز طبيعي ايران ، توانمنديهاي قابل ملاحظه فني و عملياتي متخصصان ايراني جهت انجام بسياري از پروژه هاي گازرساني و بويژه طرحهاي بيع متقابل مي باشد اين امر ضمن تاثير گذاري بر اقتصاد اين طرحها بر سرعت انجام فعاليتها نيز تاثير قطعي داشته است.

برچسب ها: , , , , , , , , , , , , , ,

نوشته های مرتبط

یک نظر برای نمايي از صنعت گاز ايران (در سال 1381)

  1. بیژن
    اسفند ۶, ۱۳۸۹

    با سلام و تشکر از شما به خاطر مطالب خوبی که در سایت دارید.
    میخواستم بپرسم آیا خودتان وقتی که این مطلب را میخواستید در اینجا درج کنید، حتی یک نگاه کوچک و اجمالی به آن نباید می انداختید تا متوجه شوید که متن آن مربوط به 9 سال پیش میباشد؟
    فاز 2و3 عسلویه راه اندازی شده و فاز 1 آن تا آخر سال به بهره برداری خواهد رسید؟
    احداث پالایشگاه دیگری در عسلویه جها بهره گیری از فازهای 4و5 قرار است انجام شود؟

    ببخشید اگر اینطور مینویسم ولی وقتی مدیر سایت مطلبی را میگذارد، انتظار میرود که کمی به آن مطلب دقت کند.
    تعجب بیشتر من از این است که با وجود اینهمه سایتهای دارای مطلب مشابه این سوژه و البته با اطلاعات واقعی و “به روز”، شما این متن را از کدام سایت پیدا کرده اید؟

    بگذریم، امیدوارم موفق باشید.

    Well-loved. Like or Dislike: Thumb up 4 Thumb down 0

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *