دو سال پيش در حادثه اي كه به حادثه سامان معروف شد مقدار قابل ملاحظه اي نفت خام به زاينده رود سرازير شد.

بدضعیفمتوسطخوبعالی (بدون رتبه)
Loading...

دو سال پيش در حادثه اي كه به حادثه سامان معروف شد مقدار قابل ملاحظه اي نفت خام به زاينده رود سرازير شد. در آن حادثه به خاطر بي دقتي عوامل اجرايي اداره ي راه و ترابري استان چهارمحال بختياري هزينه هايي از جمله هزينه ي هدر رفت نفت خام و هزينه هاي مربوط به مهار نشتي اين ماده ارزشمند بر شركت خطوط لوله و مخابرات نفت و بالطبع به بيت المال وارد شد.

از سامان تا سجزي

شركت خطوط لوله و مخابرات نفت ايران به عنوان يكي از شركت هاي تابعه شركت ملي پالايش و پخش وظيفه انتقال نفت خام از مبادي توليد به پالايشگاه ها و دريافت فرآورده هاي نفتي از پالايشگاه ها و مبادي واردات و انتقال آن ها به مخازن شركت ملي پخش در سراسر كشور، تأمين سوخت نيروگاهها، فرودگاه ها، خوراك صنايع پتروشيمي، همچنين حمل نفت خام كشورهاي آسياي ميانه از پايانه نفتي نكا به پالايشگاه هاي شمالي كشور را از طريق 14 هزار كيلومتر خطوط لوله و يازده منطقه عملياتي در سراسر كشور بر عهده دارد. يكي از اين يازده منطقه عملياتي، منطقه اصفهان است كه در سال هاي اخير اطلاع رساني همه جانبه اي را در خصوص اهميت حراست از خطوط لوله ي نفت و حفظ حريم آن آغاز كرده است. در اين ميان همايشي كه همين چند ماه پيش (ديماه گذشته) با حضور مسئولين و مديران عالي استان اصفهان برگزار شد يكي از شاخص ترين اين اقدامات است. علاوه بر اين بارها در جلسات متعدد و با حضور مسئولين مختلف و طي مكاتبات انجام شده، حساسيت رعايت حريم خطوط لوله نفتي تذكر داده شده و دريافت استعلام از شركت خطوط لوله و مخابرات نفت منطقه اصفهان براي انجام عمليات عمراني مورد تأكيد قرار گرفته است. در كنار اين اقدامات، علايم هشداردهنده و ماركر (نشانگرها) هايي نيز در طول مسير خط قرار داده شده كه نشان دهنده ي وجود لوله هاي انتقال مواد نفتي است و بر روي آنها شماره تلفن اطلاعات حوادث شركت براي مواقع ضروري و اطلاع دادن حوادث تعبيه شده است.
اما متأسفانه با تمام تلاش هاي كه شركت و مسئولين ذيربط استان براي هماهنگي بين ارگان هاي مختلف و كاستن از حوادث احتمالي انجام داده اند، تاكنون شاهد مواردي بوده ايم كه هر كدام ميزان قابل توجهي از سرمايه هاي اين مرز و بوم را هدر داده است. دو سال پيش در حادثه اي كه به حادثه سامان معروف شد مقدار قابل ملاحظه اي نفت خام به زاينده رود سرازير شد. در آن حادثه به خاطر بي دقتي عوامل اجرايي اداره ي راه و ترابري استان چهارمحال بختياري هزينه هايي از جمله هزينه ي هدر رفت نفت خام و هزينه هاي مربوط به مهار نشتي اين ماده ارزشمند بر شركت خطوط لوله و مخابرات نفت و بالطبع به بيت المال وارد شد. مدت زماني پس از حادثه ي سامان، سهل انگاري ديگري به وسيله ي عوامل اجرايي اداره ي راه و ترابري شهرستان اصفهان در انجام يك عمليات ساده ي خاكبرداري،‌منجر به حادثه اي شد كه مي توانست ابعاد فاجعه آميزي را در بر داشته باشد. اين حادثه در حالي اتفاق افتاد كه دو ماكر(نشانگر) شركت خطوط لوله و مخابرات نفت در فاصله حدود 50 متر از يكديگر در طرفين محل حادثه قرار داشت كه مسير خطوط انتقال مواد نفتي و حريم آن را مشخص مي كرد. اما عدم توجه به تذكرات و اطلاع رساني هاي قبلي و اين ماركرها باز هم هزينه هاي قابل توجهي را متوجه شركت كرد. در نظر داشته باشيد كه اگر در هريك از حوادث فوق، برخورد ماشين آلات راهسازي با خطوط لوله انتقال مواد نفتي و نشتي مواد، منجر به انفجار مي شد كه بسيار هم متحمل بوده است چه فاجعه اي انساني را براي مجاورين خطوط و مردم عادي به بار مي آورد.
حال پرسش اساسي اين است كه تا چه ميزان بايد هزينه هاي عدم وجود مديريت متمركز را پرداخت كنيم؟ و آيا وقت آن نرسيده كه مسئولين، متوليان و متصديان پروژه هاي عمراني، در راستاي كاهش حوادث و بالا بردن ضريب ايمني انجام چنين پروژه هايي به تذكرات و اطلاع رساني و توافق هاي انجام شده بهاي كافي بدهند.
نام تهيه كننده گزارش : محمد مهدي علي اكبري
كارشناس روابط عمومي منطقه اصفهان

نوشته های مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *