شرکت خطوط لوله و مخابرات نفت ایران

آدرس:
خیابان سپهبد قرنی نرسیده به سپند شماره ۱۹۴ صندوق پستی : ۹۵۹۱۳-۱۵۹۸۹
تلفن گویا : ۶۶۱۵۰۰۰۰ – ۸۸۹۰۰۰۹۱,۹۲
پست الکترونیکی : p_relation@ioptc.com
اطلاعات :۶۶۱۵۰۳۸۹
دفتر مدیر عامل: ۶۶۱۵۰۰۰۷
آقای ایزدی
دفتر مدیر خط لوله:۶۶۱۵۰۰۱۲ – ۶۶۱۵۰۰۱۳
آقای جعفری نسب
دفتر مدیر مخابرات :۶۶۱۵۰۰۲۲
آقای پیشاهنگ
دفتر مدیر برنامه ریزی و کنترل:۶۶۱۵۰۰۲۹
آقای دهقانفر
دفتر مدیر تدارکات:۶۶۱۵۰۰۳۱
آقای مدنی زادگان
دفتر رئیس روابط عمومی:۶۶۱۵۰۰۶۰
آقای سالمی
وب سایت: www.ioptc.org

	تاریخچه شرکت

تاریخچه

از آغاز پیدایش صنعت نفت، حمل نفت‌خام از محل استخراج تا مراکز تصفیه و از پالایشگاه‌ها تا مراکز مصرف با توجه به تکنولوژی روز، به کمک وسایل متنوعی انجام می‌شد، در روزگاری از حیوانات بارکش و بشکه استفاده می‌شد تا اینکه وسائط نقلیه موتوری، کامیون، کشتی و راه‌آهن جای آنها را گرفتند. در ابتدا نفت آسان و ارزان به دست نمی‌آمد. به علت خرابی راه‌ها و انواع مشکلات، توزیع آن بسیار محدود بود. با گذشت زمان و توسعه صنعت نفت، مصرف زیاد شده و با گسترش صنایع فرآورده‌های نفتی پایه فعالیت‌ها شدند.

تلاش انسان برای یافتن وسیله حمل ساده‌تر و ارزان‌تر نفت‌خام، روز به روز بیشتر می‌شد تا سرانجام بشر با نیروی دانش و بینش خود بهترین راه را برای انتقال این جوهرسیال یافت.

اولین خط لوله نفت ۱۴۳ سال پیش در جهان ساخته شد. کاربری بالا با حداقل هزینه، خطوط لوله نفت را به سرعت در میان کشورهای تولید کننده و مصرف کننده مواد نفتی متداول کرد و به این ترتیب موقعیت خط لوله به عنوان مناسب‌ترین وسیله حمل نفت‌خام در دنیا تثبیت شد.

در ایران

نفت برای اولین بار در سال ۱۳۰۴ شمسی به بازار ایران عرضه شد. مصرف نفت کشور – به جز استان‌های شمالی که نفت آن از کشور شوروی تأمین می‌شد- حدود ۱۲۴۰۰ متر مکعب در سال بود. تا سال ۱۳۱۸ که ورود نفت محصول از خارج کشور قطع شد و مصرف نفت به ۲۵۰ هزار متر مکعب در سال رسید .

احداث جاده‌ها، راه‌اندازی راه‌آهن سراسری، آسانی مصرف و قیمت مناسب نفت باعث شدند تا  به تدریج نفت جایگزین هیزم و ذغال در زندگی مردم ایران شود.

ازدیاد مصرف فرآورده‌های نفتی، آگاهی از مناسب بودن این مواد برای مصارف مختلف و ایجاد صنایع بزرگ و کوچک، نقش پخش و توزیع مواد نفتی را  حساس‌تر کرد. وابستگی صنعتی، اجتماعی و اقتصادی به مواد نفتی به  مرحله‌ای رسید که در سال ۱۳۳۲  شمسی نیاز به تأمین مصرف استان‌های شمالی و مرکزی کشور از راه مناسب و مطمئن احساس شد. از مدتها قبل روشن شده بود که وسائط مختلف حمل و نقل فرآورده‌های نفتی اعم از نفتکش‌ها و مخزن‌دارهای راه‌آهن -با توجه به حجم نیازها و گسترش روز افزون تقاضا- در آینده  وسایل قابل اطمینانی نخواهند بود. به دنبال گسترش وسائط موتوری، پیشرفت‌های صنعتی، بالا رفتن سطح زندگی مردم و  عادت به مصرف سوخت تصمیم به احداث خطوط لوله برای حمل مواد نفتی وارد مراحل جدی‌تر شد.

بنابراین احداث خط لوله، امکان تأمین مقدار پیش‌بینی شده مواد نفتی را به طور اطمینان بخشی میسر می‌ساخت. تلاش پیگیر آغاز شد. اولین ثمره آن، نخستین خط لوله سراسری ایران بود که با ظرفیت ۱۰۰ هزار بشکه در روز در مهرماه ۱۳۳۶ آغاز به کار کرد.

فاتح جدید حمل و نقل فرآورده‌های نفتی نقاط مرکزی، شمال و شرق کشور را در نوردید. افزایش مصرف فرآورده‌های نفتی در ناحیه مرکزی چنان سریع بود که پالایشگاه تهران ساخته شد و شروع به کار کرد و در سال ۱۳۴۴ به منظور تأمین نفت‌خام مورد نیاز پالایشگاه تهران خط لوله‌ای به طول ۷۵۴ کیلومتر احداث شد.

خطوط لوله ری- قزوین- رشت، ری- شاهرود- مشهد خطوطی بودند که به تدریج ساخته شده و کار انتقال فرآورده‌های نفتی را انجام دادند.

در زمان شروع، تکنولوژی خطوط لوله برای کشورمان بسیار جدید بود به طوری‌که این تکنولوژی از نظر علمی حداقل ۵۰ سال از سطح علمی دانشگاه‌های کشور جلوتر بود. مرارت‌های بسیار و فداکاری‌های بی‌شماری انجام شد تا متخصصین و کارکنان ایرانی توانستند خود عهده‌دار احداث خطوط لوله، بهره‌برداری و انجام امور تعمیراتی شوند.

حالا پس از گذشت ۵۰ سال از آن روزها، خطوط لوله چنان ابعاد گسترده‌ای یافته‌اند که در حوزه مدیریت، امور خطوط لوله و مخابرات نفت ایران، شریان اصلی سوخت‌رسانی به تمام کشور  و یکی از حساس‌ترین مسئولیت‌ها را بر عهده دارد.

ادارات ستادی این مدیریت متشکل از معاونت‌های بهره‌برداری، فنی، مالی و اداری و سایر واحدهای مربوطه در تهران مستقر هستند و قسمت‌های عملیاتی در ۱۱ منطقه در سراسر کشور پراکنده‌اند.  ۱۴ هزار کیلومتر خطوط لوله از قطر ۴ اینچ تا ۳۲ اینچ در۴۹ مسیر،۱۱۰ مرکز انتقال، ۵۶ تاسیسات و ۹ ایستگاه فشارشکن در گذرند و با صلابت و اطمینان سوخت‌رسانی به میهن عزیزمان را عهده دارند.

نگاهی کوتاه به تاریخ خطوط لوله در ایران

سال ۱۲۹۰، احداث ساختمان اولیه خط لوله از مسجد سلیمان به آبادان به پایان رسید.

سال ۱۳۰۰، خط لوله دیگری به قطر ۳۰ سانتیمتر از مسجد سلیمان به آبادان کشیده شد.

سال ۱۳۰۹، خط لوله‌ای از هفتکل به کوت عبدا…  اهوازکشیده شد.

سال ۱۳۱۴، چهارمین خط لوله به قطر ۳ اینچ و به طول ۲۲۰ کیلومتر در مسیر نفت شهر – کرمانشاه احداث شد.

سال ۱۳۱۸، اولین خط لوله نفت تصفیه شده با کمک مهندسین ایرانی بین آبادان و اهواز به قطر ۴ اینچ و با یک مرکز انتقال نفت به ظرفیت یکصد هزار تن در سال احداث شد. طول این خط لوله ۱۲۱ کیلومتربود.

سال ۱۳۱۹ خط لوله بین گچساران، آبادان به طول ۲۶۴ کیلومتر و قطر ۵/۳۰ سانتی‌متر احداث شد.

سال ۱۳۲۳، دومین خط لوله به قطر ۶ اینچ به طول ۱۲۱ کیلومتر و ظرفیت ۲۵۰ تن به موازات لوله قبلی بین آبادان و اهواز کشیده شد.

سال ۱۳۲۶ خط لوله به قطر۵/۳۰-۵/۲۵ سانتی‌متر بین لالی و مسجد سلیمان ایجاد و به خط لوله مسجد سلیمان متصل و مورد بهره‌برداری قرار گرفت.

سال ۱۳۳۵ خط لوله  ۱۰ اینچ اهواز – ازنا به طول ۴۲۸ کیلومتر احداث شد.

سال ۱۳۳۶ خط لوله مذکور به طول ۸۲۲ کیلومتر شامل پنج مرکز انتقال و تقویت فشار در مسیر اهواز – ری آماده بهره‌برداری شد .همچنین در این سال خط لوله ۶ اینچ ازنا – اصفهان مورد بهره‌برداری قرار گرفت.

سال ۱۳۳۷ احداث خط لوله ۶ و ۸ اینچ تهران – قزوین – رشت آغاز شد.

سال ۱۳۳۹ خط لوله ۸ اینچ ری – قزوین مورد بهره‌برداری قرار گرفت.

سال ۱۳۴۰ خط لوله ۸ اینچ ری – شاهرود – مشهد افتتاح شد.

مطالب مرتبط

• سومین کنفرانس لوله و خطوط انتقال نفت و گاز
• شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده های نفتی ایران
• شرکت پالایش گاز ایلام
• شرکت هواپیمایی نفت ایران، ایمن ترین خط هوایی کشور بدون سانحه هوایی.
• انجمن نخبگان شرکت نفت مناطق مرکزی ایران راه‌اندازی می‌شود